Pasłęka.

Do dzisiaj należy do najlepszych rzek pstrągowych w Polsce. Dzięki systematycznym zarybieniom znajduje się w czołówce rankingów podających miejsce połowu największych okazów. Rzeka zachwyca swoją zmiennością i dziką przyrodą, mimo że jest tak blisko Olsztyna. Na pewno w dużej mierze to "zasługa" rezerwatu Ostoja Bobrów i stałych kontroli Straży. No i oczywiście Klubu Passaria ;-). Najfajniejsze jest w Pasłęce to, że daje szanse i muszkarzom, i spinningistom. W czasie majowej rójki jętki można złowić "pięćdziesiątaka" na suchą. W tym krótkim tekście nie da się niestety nawet w przybliżeniu opisać poszczególnych łowisk. Może zrobię to w przyszłości... Znam ją po prostu zbyt dobrze, aby zamknąć temat w paru zdaniach.

Giłwa.

Prawobrzeżny dopływ Pasłęki. Wpada do niej poniżej jez. Isąg, na wysokości Pelnika. Należy do Rez. Ostoja Bobrów, a więc przez wiele lat była matecznikiem i tarliskiem dla największych kropkowańców. Medalowych ryb padło tu sporo, ale największego kabana wyjął Kajman (kumpel ze studiów na ART): 75cm. Był to samiec ze sporą kufą. Niestety dość "szczupły", ok. 3.5kg. Ja sam nie miałem za bardzo szczęścia do tej rzeki, ponieważ muchą czyniłem za dużo hałasu, ale na woblera można nieźle połowić. Miło wspominam wizyty w Leśniczówce Żelazowice, która leży nad Giłwą, gdzie z przyjaciółmi spędziłem parę nocy przy flaszce.